Δεν υπάρχουν σαφής οδηγίες όσον αφορά την συνέχιση ή όχι της φαρμακευτικής αγωγής σε ασθενείς οι οποίοι είχαν ιστορικό μειωμένης συσταλτικότητας της αριστερής κοιλίας με επηρεασμένο κλάσμα εξωθήσεως

(είναι ένας αριθμός ο οποίος αντικατροπτίζει το πόσο καλά η καρδιά συσπάται) το οποίο στη συνέχεια ανέκαμψε.

 

Για κάποιους καρδιολόγους είναι κοινή λογική ότι τα φάρμακα πρέπει να συνεχίζονται για να αποφευχθεί η επανεμφάνιση  της πτώσης της συσταλτικότητας της αριστερής κοιλίας .

 

Στις 11 Νοεμβρίου του 2018 στο διεθνούς φήμης περιοδικό Lancet δημοσιεύθηκε μια τυχαιοποιημένη μελέτη η οποία ακριβώς μελέτησε το αποτέλεσμα της διακοπής των φαρμάκων της καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με ιστορικό διατατικής καρδιομυοπάθειας  (νόσος στην οποία η καρδιά μεγαλώνει σε μέγεθος και μειώνεται η συσταλτικότητα της) οι οποίοι κατά τη διάρκεια της τυχαιοποίησης ήταν ασυμπτωματικοί και στους οποίους το κλάσμα εξωθήσεως της αριστερής κοιλίας  είχε βελτιωθεί σε φυσιολογικά επίπεδα σε σχέση με το παρελθόν  και στους οποίους το μέγεθος αριστερής κοιλίας είχε γίνει φυσιολογικό.

 

Σε αυτούς τούς ασθενείς το νατριουρητικό πεπτίδιο στο αίμα (το οποίο παράγεται από τα κύτταρα του μυοκαρδίου και είναι μία βοηθητική εξέταση στη διάγνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας) ήταν φυσιολογικό.

Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αυτούς που συνέχισαν την φαρμακευτική αγωγή (26 ασθενείς) για τη καρδιακή ανεπάρκεια και σε αυτούς που την διέκοψαν (25 ασθενείς). 

 

Όρισαν ως επανεμφάνιση της καρδιακής ανεπάρκειας μείωση του κλάσματος εξωθήσεως πάνω από 10% σε λιγότερο από 50%, αύξηση του όγκου της αριστερής κοιλίας την αύξηση του νατριουρητικού πεπτιδίου και την επανεμφάνιση συμπτωμάτων καρδιακής ανεπάρκειας όπως δύσπνοια και πρήξιμο στα πόδια.

Από τους 26 ασθενείς που συνέχισαν  την φαρμακευτική κανένας δεν επανεμφάνισε καρδιακή ανεπάρκεια τους επόμενους 6 μήνες  και από αυτούς που την διέκοψαν 44% επανεμφάνισαν καρδιακή ανεπάρκεια. 

Η παραπάνω μελέτη είναι η πρώτη προοπτική μελέτη η οποία μας προσφέρει στοιχεία υπέρ της συνέχισης της φαρμακευτικής αγωγής σε ασθενείς που έχουν ανακάμψει απο ιστορικό μείωσης της συσταλτικότητας της καρδιάς.

 

Βιβλιογραφία:

Withdrawal of pharmacological treatment for heart failure in patients with recovered dilated cardiomyopathy (TRED-HF):  an open-label, pilot, randomised trial. Halliday et al. Lancet 2018

Συνέχιση ή όχι της φαρμακευτικής αγωγής σε άτομα με ιστορικό μειωμένης συσταλτικότητας της καρδιάς η οποία στη συνέχεια ανέκαμψε;

Η στεφανιαία νόσος παραμένει η κύρια αιτία θανάτου στην Ευρώπη. Είναι γνωστό ότι η αλλαγή τρόπου ζωής και συνηθειών μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακό θάνατο. 

Η εκτίμηση του κινδύνου, της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής, της κολπικής μαρμαρυγής, της αρτηριακής πίεσης, των επιπέδων χοληστερίνης στο αίμα, της δίαιτας, της φυσικής άσκησης και της καρδιακής ανεπάρκειας είναι σημεία «κλειδιά για την τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου.

Α. Αναγνώριση κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο 

Πρωτογενής πρόληψη σε ασθενείς χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο

  • Αναγνώριση καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου τουλάχιστον κάθε 4-5 χρόνια ξεκινώντας από την ηλικία των 20 ετών.

  • Χρησιμοποίηση του αλγορίθμου ASCVD (με βάση τια αμερικανικές κατευθυντήριες οδηγίες) ή του SCORE αλγορίθμου (με βάση τια ευρωπαικές κατευθυντήριες οδηγίες) τα οποία συνεκτιμούν παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, την ύπαρξη ή όχι διαβήτη, την αρτηριακή πίεση, τις τιμές χοληστερίνης, την χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων όπως ασπιρίνης και στατίνης και το κάπνισμα και υπολογίζουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακού συμβάματος τα επόμενα 10 χρόνια. Η χρήση αυτών των αλγορίθμων μπορεί να γίνεται σε ασυμπτωματικούς ασθενείς από 40-79 ετών για τον υπολογισμό του κινδύνου για τα επόμενα 10 χρόνια και σε ασθενείς μικρότερης ηλικίας 20-39 μπορεί να εκτιμηθεί ο μακροχρόνιος κίνδυνος για όλη τη διάρκεια ζωής.

  • Αναγνώριση του γεγονότος ότι ασθενείς με χρόνιες φλελμονώδεις νόσους βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτόν που υπολογίζεται από τους παραπάνω αλγορίθμους.

  • Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο δείκτης ασβεστίου (calcium score) με την αξονική στεφανιογραφία για να βοηθήσει στην περαιτέρω λήψη αποφάσεων για τα προληπτικά μέτρα που πρέπει να ακολουθηθούν.

  • Οι γυναίκες με ιστορικό προεκλαμψίας, υπέρταση κύησης, πολυκυστικές ωοθήκες ή διαβήτης κύησης έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτόν που υπολογίζεται από τους αλγορίθμους

Δευτερογενής πρόληψη σε ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο

  • Επιθετική τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου εάν προυπάρχει στεφανιαία νόσος, αγγειακό εγγεφαλικό επεισόδιο ή περιφερική αρτηριακή νόσος.

 

Συνεχίζεται.

 

Βιβλιογραφία:

Explaining the decrease in U.S. deaths from coronary disease, 1980-2000. Ford et al. N Engl J Med 2007. 

Effect of potentially modifiable risk factors associated with myocardial infarction in 52 countries (the INTERHEART study): case-control study. Yusuf et al. Lancet 2004.

Πρόληψη καρδιαγγειακού κινδύνου

© 2018 by Paraskevi Koutrolou. Proudly created with Fashion Marketers.Gree